Ceza Muhakemesi
Tutuklama
Kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren somut delillerin ve bir tutuklama nedeninin bulunması halinde, yargılama sürecinde şüpheli veya sanığın özgürlüğünden mahrum bırakılmasına ilişkin en ağır koruma tedbiridir.
Tutuklama, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 100. maddesi ve devamında düzenlenmiştir. Şüphelinin kaçma şüphesi, delilleri karartma ihtimali veya mağdur, tanık üzerinde baskı yapma girişimi gibi tutuklama nedenlerinin bulunması ve suçun katalog suçlardan olması veya adli kontrol tedbirinin yetersiz kalacağı hallerde uygulanır. Tutuklama kararı, hakim veya mahkeme tarafından verilir ve orantılılık ilkesine uygun olmalıdır. Belirli aralıklarla tutukluluğun devamı veya sona erdirilmesi değerlendirilir. Amacı, yargılamanın sağlıklı bir şekilde yürütülmesini sağlamak ve hükmün infazını güvence altına almaktır.