Borçlar ve Sözleşme Hukuku
İfa (Borcun Yerine Getirilmesi)
Borçlunun, sözleşme veya kanundan doğan edim yükümlülüğünü alacaklıya karşı eksiksiz ve usulüne uygun şekilde yerine getirerek borç ilişkisini sona erdirmesidir.
Borçlar hukukunda borcu sona erdiren en doğal ve yaygın sebep ifadır. Türk Borçlar Kanunu madde 83 ve devamında düzenlenen ifanın geçerli olabilmesi için doğru kişiye, doğru yerde, doğru zamanda ve niteliklerine uygun şekilde yapılması şarttır. Edimin türüne göre verme, yapma veya yapmama şeklinde ortaya çıkabilir. Kısmi ifa kural olarak alacaklı tarafından reddedilebilir. Pratikte ifa ispatı genellikle makbuz, dekont veya ibraname gibi yazılı delillerle sağlanır. Sözleşme serbestisi gereği ifa yeri taraflarca belirlenebilir; belirlenmemişse para borçları alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gereken 'götürülecek borçlar' iken, parça borçları eşyanın sözleşme anında bulunduğu yerde ifa edilen 'aranacak borçlar' statüsündedir.